Jak rozsądnie pożyczyć komuś pieniądze?

bank-note-209104_1280

Pożyczanie pieniędzy wśród rodziny czy znajomych może być alternatywą dla kredytu bankowego, a tym bardziej tzw. „chwilówki”. Umowa taka zawierana jest wówczas między osobami, darzącymi się zazwyczaj zaufaniem, połączonym z więzami rodzinnymi, czy przyjacielskimi. Takie okoliczności stwarzają poczucie, że nic złego nie może się wydarzyć…

Jak to w życiu niestety bywa, dobre stosunki rodzinne czy przyjacielskie, mogą nie przetrwać próby czasu. Konia z rzędem temu, kto wtedy udowodni, komu, ile i na jakich zasadach pożyczył pieniądze, jeżeli ich przekazanie nastąpiło przykładowo bez pokwitowania, i bez wskazania, z jakiego tytułu następuje przekazanie tych środków pieniężnych. A trzeba pamiętać, że każda umowa pożyczki kwoty powyżej 500 zł powinna być stwierdzona pismem. Jeżeli bowiem umowa została zawarta jako ustna, i brak jest jakiegokolwiek dokumentu, wskazującego w swej treści nie tylko na przekazanie pieniędzy, ale na fakt zawarcia umowy pożyczki, to przed sądem nie można będzie dowieść, korzystając z najbardziej prawdopodobnego środka dowodowego – zeznań świadków, że umowa pożyczki była zawarta. Przykładowo, dowód w postaci przelewu z rachunku bankowego z tytułem „wpłata własna” nie będzie z reguły wystarczający do wykazania, iż była to pożyczka.

Prawo nie chroni zatem tych, którzy lekkomyślnie, a może raczej łatwowiernie, pożyczają pieniądze.

Jak zatem zabezpieczyć się przed taką ewentualnością?

Należy oczywiście zawczasu przygotować umowę, która dokładnie określi prawa i obowiązki stron. Umowa bowiem, zawsze powinna być przygotowana nie na dobre, lecz na „złe czasy”.

W treści pisemnej umowy konieczne jest również zastrzeżenie obowiązku zwrotu przekazanej kwoty. Bez obowiązku zwrotu nie będzie to bowiem pożyczka.

Umowa pożyczki może natomiast być odpłatna (czyli z zastrzeżeniem odsetek), albo nieodpłatna, co zdarza się częściej w relacjach rodzinnych. W przypadku pożyczki odpłatnej, wysokość odsetek nie może aktualnie przekraczać 10 % (odsetki maksymalne).

Nie jest natomiast konieczne umieszczenie w umowie postanowień dotyczących terminu zwrotu pożyczki.

Na zakończenie przypominam, iż udzielenie pożyczki prywatnej (innej niż wynikającej z prowadzonej działalności gospodarczej) między osobami innymi niż najbliższa rodzina, jest czynnością, która podlega niestety podatkowi od czynności cywilnoprawnych (PCC). Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia umowy pożyczki.

Stawka PCC  wynosi 2% od wartości udzielanej pożyczki, a zobowiązanym do zapłaty podatku (podatnikiem) jest biorący pożyczkę. Fakt udzielenia pożyczki powinien być zgłoszony do urzędu skarbowego w terminie 14 dni (deklaracja PCC-3).

Jeżeli jednak pożyczka jest udzielania między członkami najbliższej rodziny (pożyczki na rzecz  małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwa, ojczyma i macochy), to taka czynność jest zwolniona od podatku, pod warunkiem zgłoszenia jej zawarcia do urzędu skarbowego (14 dni – deklaracja PCC-3) oraz udokumentowania otrzymania środków przelewem na rachunek bankowy.

Uzyskanie zwolnienia nie wymaga zgłoszenia, jeżeli kwota pożyczki na rzecz osób zaliczonych do I grupy podatkowej zgodnie z przepisami ustawy
o podatku od spadków i darowizn (małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów) nie przekracza kwoty
9 637 zł.

Wskazane wyżej zwolnienia nie są jedynymi dotyczącymi pożyczek, jednak ze względu na temat wpisu, przytoczyłem tylko te, dotyczące udzielania pożyczek prywatnych przez i na rzecz osób bliskich.

Stawka podatku wynosi 20%, jeżeli przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej podatnik powołuje się na fakt zawarcia umowy pożyczki,
a należny podatek nie został zapłacony.

Warto zatem zawczasu pomyśleć o zgłoszeniu udzielenia pożyczki do urzędu skarbowego, i w razie obowiązku, o uiszczeniu należnego podatku.

 

 

 

Podoba Ci się wpis? Poleć go!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *